คิดอยู่ว่าจะใช้ชื่อเอนทรี่นี้ว่า ธนิยะรึแผ่นดินไหวดี เอาเป็นแผ่นดินไหวดีกว่าเพราะรู้สึกทุกคนจะพูดถึงกันเป็นอย่างยิ่ง ทำมั้ยเราไม่วะ บอกใครก็ไม่เชื่อ จิงๆนะ ตึกเราไม่เป็นไรเลย บอกว่าสงสัยมันเป็นเฉพาะฝั่ง กทม. ก้อไม่มีเหตุผลอีกละ เราก็คิดเหมือนกัน แต่มันไม่ไหวอ่ะ ขนาดตึกอื่นแค่ชั้น18 ยังวิ่งหัวซุกหัวซุน เนี้ยชั้นเวิร์คแอท 29 ฟลอร์นะโว้ยยยย มันก็ต้องรู้สึกกันบ้างแหล่ะ แล้วแต่ละคนนั่งกันแบบเงียบเป็นเป่าสาก มันไม่ได้ว่าเราไม่รู้สึกคนเดียวด้วยนะโว้ยยยย แล้วเค้าบอกว่าที่ลาวเนี้ย 5 กว่าริกเตอร์ แล้วที่มาถึงกรุงเทพเพราะดินที่กรุงเทพเป็นดินอ่อนเซ็นซิทีฟต่อความสั่นสะเทือน 3 เท่า ตูยิ่งงงหนักว่าทำมั้ยตึกตูไม่สั่น รึว่าแรงมันหมดตรงตีนสะพาน+55555555 ....ข้ามแม่น้ำไม่ไหว

แล้วโคตรฮา พอมันไหวประมาณสี่โมงเย็นช่ายปะ ก็ใกล้เลิกงาน ทีนี้เราก็กลับเร็วเป็นปกติ เวลาเลิกงาน แบบ สี่ครึ่งปุ๊บ ตรูเด้งเลย เป็นเรื่องปกติ เดินลงมาที่ล๊อบบี้ คือแบบ คนกลับบ้านกันเป็นแถวอ่ะ รถออกจากที่จอดรถแบบติดกันไป อย่างฮา แล้วพี่ที่อยู่ตึกพหลแบบตอนไหวเนี้ยคนอื่นเค้าวิ่งลงมาอยู่นอกตึกกัน พี่แกไม่เว้ย แกให้เหตุผลว่า อยู่บนเนี้ยละ จะได้หาศพง่ายๆ ว่าไปนั้น แต่เราเห็นด้วยเพราะเราคงวิ่งขึ้นข้างบนจะเร็วกว่าลงข้างล่าง ว่าจะถึงล๊อบบี้ตรูคงตายเพราะหมดแรงมากกว่าวิ่งขึ้นข้างบน ว่าแต่ยังไม่เคยซ้อมหนีไฟกับตึกนี้เลยนี้หว่า รู้สึกครั้งที่แล้วเราลาตรงวันซ้อมพอดี เหอๆ ..ตอนอยู่พหลฯ พอจะซ้อมหนีไฟ ตรูหนียาวถึงจตุจักรเลย กลัวมั่กๆ +55 หายตกใจตอนสี่โมงครึ่งพอดี แต่แล้วก็เคยซ้อมทีแหล่ะ ชั้น 18 เดินชิวล์ๆ ลงถึงข้างล่างเสด ขาสั้น อยากอ้วกกันเลยทีเดียว พอๆ ครั้งเดียวเกินพอโว้ยยยยยยยย
จบเรื่องแผ่นดินไหว เข้าเรื่องกิน วันนี้จะเรียกกินรึ....ดี แบบว่า ทัวร์กินมากๆ รึเพราะแผ่นดินไหว เลยคิดได้ว่าชีวิตมันสั้นหนัก ...ไม่เกี่ยวหรอก เหตุเพราะอยากกินเอง แล้วพี่เบียร์วอนท์ด้วย ทีแรกกินฟูจิก็ดีอยู่แล้ว ดั๊นอยากลองเป็นไงมรึงงงงง 600 ..4 คน = 2400 เป็นไง รวยเลยตรู โฮๆๆ แต่ก็อร่อยดี เพราะปกติไม่กินของดิบ (ยกเว้นเด็กๆ
) แต่ปลากระพงขวาอร่อยไม่ไหวแล้ว แสงออกมากๆ
.jpg)
สั่งไรมาบ้างวะ นึกก่อนๆ
อันแรก ชุดปลาดิบรวม สภาพหลังผ่านไป 3 นาที +555 ถ่ายไม่ทันตอนลงใหม่ๆ เพราะถูกกดดันให้รีบกิน ก่อนจะไม่เหลือให้กิน T T
.jpg)
อันนี้โบรีเควสสสสสสสส อยากกินๆไข่เซลมอน เลยให้เค้าทำมากิมาให้
.jpg)
อ้าว ขาดอีกอย่าง หมึกย่างซีอิ้ว หย่อยอีกเช่นกัน
รวมแล้ว 1562 บาทถ้วน เนี้ยกินชาเขียวธรรมดานะเนี้ย ทีแรกพี่เบียร์มีถามเอาสาเกมั้ย...ฮากกก ไม่อยากคิด ตูดบานแน่เลน
แล้วขอเล่าหน่อยเถอะ ตอนเดินเข้าร้าน เจอเด็กคนนึงนั่งอยู่คนเดียวตรงบาร์ซูซิ ตรูนี้อยากจะไปนั่งข้างๆ ณ บัดดล แว๊บแรกมองแล้วคิดว่าญี่ปุ่น สักพัก รึเกาวะ เพราะพี่เบียร์บอกเหมือนพูดเกา ถึงโต๊ะ ตรูรีบหาเหลี่ยมมองน้องเลยเว้ย กินไปมองหน้าน้องไป น่ากลัวมั่กๆกรู ... นั่งกินน้องกับพี่เบียร์สักพัก แม่น้องมา แล้วก็สรุปกันใหม่ว่าน้องน่าจะเป็นไทย ช่างมันจะเป็นอะไรก็แล้วแต่ น้องน่ากินโว้ยยยยยย(กลัวตัวเองมั่กๆ) อิหยุ่นยุ้น พยายามขอเปลี่ยนเหลี่ยมหลายหน แต่ไม่สำเร็จ+555 แต่ยุ้ยมันคงเห็นเรื่องกินสำคัญกว่า ชิ ...แล้วแบบว่าตัวสั้นไง เด๋วเค้ารู้ว่านินทา ต้องอาศัยผ้าที่เค้าไว้กั้นโต๊ะอะ บังหน้า ต้องยืดตัวซะตัวจะขาด สมเพชตัวเองดี ทำปายด้ายยยย....
แล้วเราก็สรุปว่ากินพอเป็นประสบการณ์ เปลี่ยนร้านดีกว่า ทีแรกพี่ดิวบอกเด๋วเราออกมากิน มาม่า 7-11 ต่อ <--คิดได้เนอะ , เราเลยอัพมันจากมาม่าเป็นราเมง หรูได้อีก ไม่เจียมสุดๆ
แล้วราเมงชามเท่าควาย กินหมดเป็นไรคิดดูกันเอาเองละกัน ..... เบ็ดเสร็จ สิริรวมราคาค่าราเมงอีก 700 กว่าบาท...เออกินแบบใครถุกหวยหรอ....ได้ข่าวก็ไม่นิ T T
ของเรามิโซะราเมง ก็โอดี แต่แบบอิ่มแล้วอ่ะ
.jpg)
ของพี่เบียร์ตัมตัมป่ะ จำบ่ได้
.jpg)
พี่ดิวเนี้ยไรนะ พะโล้ไรสักอย่าง นี่แหล่ะ
.jpg)
ของอิหยุ่นยุ้น จำไม่ได้..... ชื่อไรวะยุ้ย แล้วไม่มีรูปอีกต่างหาก เหอๆ แต่อร่อยดี จืดๆ เหมือนเตี๋ยวเด็ก แต่กล่มกล่อมกว่า
เออ ลืมๆ มัวแต่น้องจ้องเด็ก เลยซัดวาซะบิเต็มสูบเลยพี่น้อง สม เหอๆ น้ำหูน้ำตาพราก ต้องนั่งซี๊ดเหมือนจุนซูไปพักนึงเลยตรู T T

credit:on pic
ป.ล. แจจุงลมจับเรียบร้อยโรงเรียนยุนโฮซะแล้ว น่าอยู่หรอก เห็นตารางงานแล้วไม่ตายก็บุญโขอ่ะ รึว่านู๋เค้าแอบหนีเที่ยวจนแรงหมดวะ ............รึว่าท้อง!!!!!!!!!!!!!





























